Dag 03: Valley of Fire & Zarkana

Dinsdag 17 september 2013
Voor we vandaag op pad gaan moeten we eerst uitchecken bij Mandalay Bay. Dat vind ik best wel jammer want ik vind dit zo'n zalig hotel! Maar heel erg is het ook niet, vanmiddag verhuizen we namelijk naar een nog grotere en mooiere kamer in een ander hotel. Ben echt heel benieuwd!
Na het uitchecken, wat ook weer probleemloos verloopt, gaan we even langs Aria om de kaartjes voor Cirque Du Soleil op te halen waar ik vanavond met Suzanne naartoe ga. Hierna gaan we naar Valley of Fire, een uitstapje waar ik enorm naar uit heb gekeken!

De weg naar Valley of Fire is werkelijk prachtig! Het eerste stuk over de I-15 stelt niet zoveel voor, maar zodra we de afslag hebben genomen naar Valley of Fire Hwy, is het genieten geblazen! We rijden dwars door een uitgestrekt landschap van helemaal niets, met enkel wat kleine bosjes en imposante bergen. We komen op deze ellenlange weg ook geen enkele andere auto tegen, wat mij een beetje het Wild West gevoel geeft. Super!
Ineens verandert de lange rechte weg in een rollercoaster met scherpe bochten. Heuvel op en heuvel af waarbij het soms net lijkt alsof de weg gewoon ophoudt. Het is zo verschrikkelijk mooi, en dan zijn we nog geeneens in het park zelf!

Plotseling zien we een groep auto's langs de kant van de weg geparkeerd staan. We minderen vaart om te kijken of er iets aan de hand is en zien dan de reden waarom de auto's hier zijn gestopt. Niet alleen heb je vanaf dit punt een schitterend uitzicht over de vallei, maar een eindje verderop staat een groep berggeiten! Wij stoppen gelijk om hier ook een paar foto's van te maken. Zo leuk om te zien!

Vanaf dit punt stoppen we regelmatig om even een foto te maken, want het uitzicht wordt echt met de minuut mooier! Op een gegeven moment stopt er een camper van Tioga Tours achter ons. 'Dat zijn Nederlanders!', zeg ik tegen B., en ik heb gelijk. We maken even een kort praatje met het echtpaar uit Limburg, maar ik vergeet te vragen of ze ook op het Alles Amerika forum zitten en een reisverslag bijhouden.
Niet veel later komen de prachtige vuurrode rotsen in beeld en zijn we aangekomen bij Valley of Fire State Park.

 

Valley of Fire staat bekend om haar prachtige rode rotsformaties. Deze rotsen zijn ontstaan uit versteende zandduinen die werden bedekt door andere zandlagen. Na miljoenen jaren kwamen de versteende lagen weer aan de oppervlakte, waar ze werden blootgesteld aan wind- en watererosie en wat ervoor zorgde dat er allerlei schitterende, grillige vormen zijn ontstaan.De eerste rotsformatie waar wij stoppen wordt 'the Beehives' genoemd.

The Beehives zijn zo genoemd omdat de vorm lijkt op een bijenkorf. We parkeren de auto, schieten wat foto's van mooie doorkijkjes en lopen een rondje door dit schitterende gebied. Hierna gaan we verder naar Atlatl Rock, een hoge rotswand met vele petroglyphs wat ik toch wel heel gaaf vind om te zien. Ancient social media. Coolio! We rijden nog een stukje verder naar Arch Rock en gaan vervolgens naar het visitors center voor een korte pitstop.

We halen ieder een zakje noten en een flesje ijsthee en bespreken wat we verder allemaal willen zien. Ik wil het liefst naar de White Domes Road om daar een of meerdere trails te doen, maar gezien de tijd die we nu al kwijt waren met de eerste rotsformaties, weten we dat we dat gewoon niet gaan redden vandaag. We hebben ons toch een beetje verkeken op de grootte van het park. We willen niet al te gehaast langs alles heen sjezen, maar ook echt kunnen genieten van de formaties die we wel zien. We besluiten om daarom de White Domes Road voor een volgende keer te bewaren en ons enkel te richten op de bezienswaardigheden aan Route 169. Aan de ene kant vind ik het erg jammer, want volgens mij laten we nu het mooiste gedeelte van het park aan ons voorbij gaan, maar dit is toch ook een goede reden om snel weer een keer terug te komen!

De volgende stop is Seven Sisters, een groep van 7 grote rotsen. Hierna gaan we naar the Cabins, gevolgd door Clark Memorial en Elephant Rock. Elephant Rock is zo genoemd omdat de rotsformatie een gelijkenis vertoond met die van een olifant. In principe kan je 'm vanaf de weg zien liggen, maar omdat je hier niet kan parkeren, doen we dat een eindje verderop en lopen we 1/3 mile naar de formatie.

Ondanks dat het maar een heel klein stukje lopen is, komen we onderweg aardig wat hagedissen en een ook een slang tegen. Geweldig! Even later zien we zelfs een horned lizard en desert iguana voorbij schieten! De beestjes zijn te snel voor een foto, maar ik ben helemaal in mijn nopjes dat we zoveel indrukwekkende wildlife mogen aanschouwen!

Hierna is het jammer genoeg alweer tijd om Valley of Fire te verlaten.... We moeten nog opschieten ook, want ik heb straks afgesproken met Suzanne en we moeten ook nog terug rijden naar Vegas. Dus hup, in de auto en rijden maar! Ondanks dat we een groot gedeelte niet hebben gezien, ben ik danig onder de indruk van dit prachtige park. Het is overweldigend mooi. Ik ben zo blij dat we hier naartoe zijn gegaan!

 

 

Aangekomen in Vegas checken we in bij ons nieuwe hotel: The Mirage. Hier hebben we voor de komende 2 nachten een Tower Suite, ook weer op kosten van MyVegas. Gotta love this game!
Het incheck proces verloopt soepeltjes, alleen wordt er deze keer wel om een borg gevraagd. Geen probleem, de borg krijg je tenslotte terug en verder zijn er geen bijkomende kosten.

Hoewel ik Mandalay Bay sfeervoller vind, vind ik de kamer van the Mirage mooier. Het is gewoon niet normaal hoe groot deze kamer is! Veel tijd om ervan te genieten heb ik niet, Suzanne staat inmiddels al bij Aria op mij te wachten, dus ik fris me snel even op en wordt vervolgens door B. afgezet voor een gezellig avondje uit terwijl hij met M. op stap gaat.

Suzanne heb ik leren via het MyVegas topic op het Alles Amerika forum. Toen we erachter kwamen dat we allebei tegelijk in Las Vegas zouden zijn, leek het ons wel leuk om onze rewards te delen en samen een avondje uit te gaan. Suzanne regelde het etentje en ik de kaartjes voor Cirque DuSoleil. 
We ontmoeten elkaar bij de ingang van The Buffet, een heerlijk buffet restaurant in Aria waar we vanavond gaan eten. De gratis kaartjes van MyVegas blijken ook nog eens VIP kaartjes te zijn, wat inhoudt dat we niet in de rij hoeven te staan maar gelijk een plaatsje krijgen!

Zodra we allebei wat te drinken hebben besteld gaan we op onderzoek uit. Er is werkelijk zoveel keus! En het ziet er allemaal even lekker uit! We weten niet wat we als eerste moeten kiezen, maar het voordeel van een buffet is, is dat je meerdere keren kan opscheppen en zo iedere keer wat anders kan proberen! Ik begin met een salade die ik zelf kan samenstellen en door een kok wordt bereid. Zodra we weer aan tafel zitten halen we gelijk onze camera's tevoorschijn om een foto te maken van de eerste ronde. Er zullen nog een aantal rondes volgen! Gelukkig is er ook voor vegetariërs erg veel keus en smaakt het allemaal even verrukkelijk! Met moeite hou ik nog ruimte over voor de toetjes, want ook de dessert selectie is werkelijk om je vingers bij af te likken! Dit restaurant was een goede keus en zeker een aanrader, ook als je 'm niet gratis krijgt!

Na de lekkere maaltijd lopen we naar Cosmopolitan om daar een gokje te wagen. Het is voor mij de eerste keer dat ik hier ben, want de laatste keer dat ik in Vegas was (in 2007) bestond het Cosmopolitan nog niet. Ik vind het een heel mooi casino, en ook echt een een meiden casino. We bestellen ieder een drankje, spelen wat op de slot machines en gaan vervolgens terug naar Aria voor de show van vanavond, Cirque DuSoleil's Zarkana.

Terwijl we wachten tot de deuren van het theater open gaan vermaken we ons met het kijken naar mensen. En als je van mensen kijken houdt, dan zit je in Vegas goed! We zien alle soorten en maten aan ons voorbij komen, en dat is ook het leuke aan Vegas. Iedereen is welkom, niets is te gek!

Onze plaatsen in het theater zijn echt super! We zitten in sectie 104, op stoel 1 en 2 van row H. Goed vooraan dus, op heerlijke pluche banken. Echt genieten dit!
Het theater zelf is prachtig, reuze sfeervol. Ook de pre show is een feest, hoewel 1 van de clowns er bijna vandoor ging met de tas van Suzanne!

Zarkana is een beetje Old School Cirque met een vleugje Steampunk. Er zitten een aantal spectaculaire acts in, maar er zijn ook gedeeltes die ik niet zo kan waarderen. Het ietwat donkere thema met creepy characters vind ik wel weer geweldig! Al met al een heel mooie show, maar niet de beste Cirque DuSoleil show die ik heb gezien. Het is wel een goede kennismaking als je nog nooit naar een Cirque DuSoleil show bent geweest, maar anders zou ik in Vegas eerder O of Ka aanraden.

Zodra de voorstelling is afgelopen, loop ik nog even met Suzanne mee naar de parkeergarage om haar leuke huurautootje te bewonderen. Dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. Suzanne heeft morgen een erg lange dag voor de boeg met een uitstapje naar de Grand Canyon en inmiddels is het toch ook al best laat geworden. Hoogste tijd om richting hotel te gaan! Suzanne is een erg lieve en gezellige jonge vrouw en ik heb genoten van ons avondje uit!

Ik zwaai Suzanne even na en loop dan terug naar het casino waar B. inmiddels staat te wachten. Hij heeft gelukkig ook een erg gezellige avond gehad!
We rijden terug naar the Mirage waar we bij The Abbey Road Bar een cocktail drinken en gezellig napraten over onze avond. We houden het bij 2 drankjes. Hierna pakken we de lift naar onze kamer op de 28ste etage. Hoger kan bijna niet! Voor ik in bed duik bewonder ik het adembenemende uitzicht over de strip en prijs ik mezelf een gelukkig mens dat ik dit allemaal mag meemaken.

 

Dag 02: Hoover Dam en Haaien

Maandag 16 september 2013
Of het nou komt door het super comfortabele matras of door het feit dat ik ongelooflijk moe was, ik heb in ieder geval geslapen als een roos en wordt pas tegen achten wakker. Lekker! De dag begint erg relaxt met een bubbelbad in de jacuzzi, waar ik gelijk naar de Today show kijk. Echt zo lekker, hier kan ik wel aan wennen!
Na een ontbijtje op de kamer gaan we op pad. Hoover Dam, here we come!

Het is voor B. de eerste keer dat hij naar de Hoover Dam gaat, maar het is voor mij ook al heel lang geleden dat ik hier ben geweest. De laatste keer was ik een jaar of 14, dus ik kijk er ook erg naar uit om dit knap staaltje bouwkunde te zien!

 De Hoover Dam, genaamd naar President Herbert Hoover, is gebouwd tijdens de Amerikaanse depressie tussen 1931 en 1936 en is geheel in Art Deco stijl. Terwijl we er naartoe rijden zien we in de verte Lake Mead opduiken. Een prachtig gezicht, dit heldere blauwe meer in deze woestijn omgeving! We stoppen dan ook regelmatig om foto's van het meer te maken. Aangekomen bij de dam zelf zijn we erg onder de indruk. Wat een immens bouwwerk! Een ding is zeker, zonder de Hoover Dam had Las Vegas niet zo kunnen bestaan zoals nu. We bewonderen op ons gemak dit mega project, en rijden vervolgens een stukje terug om het ook vanaf de brug te kunnen zien. Hier worden we getrakteerd op een schitterend uitzicht over de dam!

In eerste instantie wilden we de Hoover Dam combineren met een bezoekje aan Valley of Fire. Maar aangezien we vanochtend wat later zijn vertrokken dan gepland, en ook veel langer bij de Dam zijn gebleven dan gepland, besluiten we om terug te rijden naar Las Vegas en bij het hotel wat te relaxen voor we vanavond op pad gaan.

Relaxen doen we niet op de kamer maar bij het zwembad. Mandalay Bay heeft namelijk een fantastisch zwembad! Eigenlijk mag je het geen zwembad noemen, maar een zwemparadijs. Zo is er een echt strand met golfslagbad (waar in de zomer concerten worden gegeven), er zijn iets van 4 'gewone' zwembaden, een paar jacuzzi's, een bikini bar, smoothie shack, een topless beach club, cabanas, beach bungalows en natuurlijk ook een beachside casino! Maar waar ik helemaal weg van ben, is de lazy river. Hij is dan wel niet zo lang, het is wel een errug lekkere river om even in te dobberen!
Terwijl ik mij flink vermaak in de lazy river blijft B. aan de kant. Hij houdt niet zo van zwemmen, maar geniet er wel van om mensen te kijken.

Na een paar heerlijke rondjes lopen we naar Shark Reef, een aquarium in het hotel. Dankzij MyVegas hebben we 2 gratis kaartjes gekregen en het lijkt ons wel leuk om te bezichtigen. Op het moment dat we onze vouchers inwisselen krijgen we te horen dat we met deze kaartjes ook gratis naar de sport expositie in Luxor kunnen, dus we besluiten om dat hierna te doen.

Shark Reef is niet zo heel groot, maar wel erg mooi opgezet. Net alsof je in een tropisch woud loopt. Er is een 'gouden' alligator, een komodo dragon, heel veel visjes, en je kan sting rays aaien. Uiteraard is er ook een haaien tunnel, waar wij vrij lang blijven kijken. We zien namelijk een haai die lijkt te worden aangevallen door een andere haai. Gelukkig weet de eerste haai zich los te rukken en zwemt snel verder. Maar even later zien we dat de andere haai d'r toch te pakken heeft gekregen. Terwijl de eerste haai rustig rondjes zwemt, houdt de ander zich stevig vast aan d'r vin. Losrukken lukt niet meer, de andere haai blijft in d'r vin bijten. Of is het nou sabbelen ipv bijten? Het is een grappig gezicht, maar ik heb dit nog niet eerder gezien en ben benieuwd waarom ze dit doen. Navraag blijkt dat dit een paring proces is. De haai die rustig rondjes zwemt is een vrouwtje, en de haai die d'r vastbijt is een mannetje die haar op deze manier probeert te verleiden. Ook laat ik mij vertellen dat de echte daad nogal gruwelijk kan zijn om te zien, omdat de mannetjes haaien zich op agressieve wijze aan het vrouwtje hechten en nare bijtwonden kunnen achterlaten (hierdoor is de huid van de vrouwtjes haaien ook een stuk dikker dan die van de mannen). Op het moment dat de mannelijke haai zich dusdanig heeft vastgeklemd, krijgt de vrouwelijke haai soms te weinig zuurstof, waardoor ze soms levenloos op de bodem kan liggen en het aan paar minuten duurt voor ze weer is bijgekomen. Deze dame haai heeft er duidelijk nog geen zin in, maar haar verleider geeft het nog niet op en blijft stug aan d'r vin sabbelen.

Na het educatieve bezoekje aan Shark Reef, lopen we naar Luxor voor een bezoekje aan de sport expositie. Dit is helemaal B. zijn ding! Allemaal sport memorabilia van bekende en minder bekende atleten uit de Amerikaanse football, baseball en basketball geschiedenis. Ook is er een interactief gedeelte waarbij je een team kan kiezen en atleet van het jaar kan worden of zoiets. B. is in zijn nopjes, maar mij boeit het niet zo. Ik vind het wel leuk om te zien hoe hij aan het genieten is, en maak braaf foto's van een stralende B. bij alle displays.
Hierna gaan we terug naar de kamer om ons klaar te maken voor de avond.

Zodra we zijn opgefrist gaan we een hapje eten bij Crossroads van House of Blues, waar we ook gelijk onze gratis kaartjes ophalen voor de Foundation Room. Met dank aan MyVegas. Again! ;)

Hierna pakken we de auto om naar downtown te rijden voor de Fremont Street Experience. Ik vind de lichtshow altijd geweldig leuk om te zien en denk dat B. het ook wel kan waarderen.
De sfeer op Fremont is zo anders dan in ons eigen casino en eigenlijk zijn we een beetje overdressed met onze mooie uitgaanskleding. Maar ik hou wel van Fremont en vind het super om hier weer te zijn! De laatste keer had ik een heel gave avond bij Mermaids Casino toen er ook een Elvis look-a-like contest aan de gang was, en ook deze avond is het weer reuze gezellig! We lopen een rondje, swingen mee met de live band, nemen een kijkje bij de heart attack grill, drinken een drankje, genieten van een paar lichtshows, bietsen wat kralenkettingen en proberen ons geluk bij Golden Nugget, La Bayou en Mermaids.
Dit is old style Vegas and I'm loving it!!!

Via de Strip rijden we terug naar Mandalay Bay. Overdag is de Strip al mooi om te zien, maar 's avonds met alle lichtjes is het helemaal een feest voor het oog!
Aangekomen in het hotel gaan we eerst naar Mix Lounge voor een cocktail en om te genieten van het waanzinnige uitzicht. Dit is echt sjiek de friemel!
Daarna gaan we naar de Foundation Room, waar we ook weer worden getrakteerd op een adembenemend uitzicht! Ik hou altijd wel van de Foundation Room, hoewel ik eerlijk moet bekennen dat ik die in New Orleans vele malen sfeervoller vind. Maar goed, daar heb je niet het mooie uitzicht wat je hier wel hebt.
We laten nog even de naam van M. vallen en krijgen spontaan een gratis drankje. Nou zijn de drankjes in de casino's altijd wel gratis, maar in de clubs betaal je je blauw voor een klein glaasje. Een drankje van het huis is dus mooi meegenomen!
We nemen ook nog een kijkje bij Mizuya, maar houden het dan voor gezien. Het was weer een heerlijke dag en ik besluit 'm zoals de dag ook ben begonnen, met een duik in de jacuzzi. Zalig!

Dag 01: Vegas, baby. Vegas!

Zondag 15 september 2013
Terwijl ik nog even snel m'n tas naloop om te kijken of ik alles bij me heb, neurie ik het nummer Viva Las Vegas. Dit zit al een aantal dagen in m'n hoofd en wil er niet uit. Niet zo gek, want over een paar uur vlieg ik naar Vegas! Een reis waar ik maandenlang naar uit heb gekeken en nu is het dan eindelijk zover. Vegas, baby. Vegas!

Ik neem afscheid van di mama en de poezenkinderen en ga vervolgens op weg naar Schiphol, waar ik dankzij werkzaamheden en een trein die niet kwam opdagen, zo'n anderhalf uur later aankom dan oorspronkelijk gepland. Maar goed, ik ben er en heb nog alle tijd om bij Starbucks een warme chocomel te halen en langs de tax free shops te struinen.

De vluchten worden vandaag verzorgd door United. Ik vlieg eerst naar Houston en ga vanaf daar verder naar Vegas. De eerste vlucht verloopt in principe prima, alleen heb ik een ietwat kattige stewardess. Op mijn vraag of mijn vegetarische maaltijd, (welke ik 9 maanden geleden heb besteld en 3 weken voor vertrek nog eens heb bevestigd) niet is doorgekomen, krijg ik het volgende antwoord: "We kunnen niet aan alle wensen voldoen, als je niet van vlees houdt dan eet je maar niet". De stewardess gaat vrolijk verder naar de volgende passagier, zonder mij een ander alternatief aan te bieden. Als ik later vraag of er wellicht iets anders is, zoals een bakje sla of iets dergelijks, slaakt de vrouw een diepe zucht en verteld dat er een beperkt aantal vegetarische maaltijden beschikbaar waren, maar dat deze allemaal op zijn. Vervolgens zegt ze dat ik niet op haar lijst sta en het geen zin heeft om hierover te gaan zeuren. 
Vandaag dus geen vliegtuig hap, maar gelukkig heb ik wel snacks bij me zodat ik toch wat heb te knabbelen onderweg.

Op de luchthaven van Houston is het een drukte van jewelste. We worden van de ene kant naar de andere gestuurd, maar zoals altijd lijkt het erger dan het is en sta ik na ca 45 minuten bij Customs & Immigrations. Ik krijg geen lastige vragen en als ik blij vertel dat ik van plan ben om met haaien te gaan zwemmen word ik voor gek verklaard. Het is geloof ik de eerste keer dat ik samen met een dame van Homeland Security de slappe lach krijg! Op een gegeven moment krijgt ze van haar collega een strenge blik toegeworpen dus neemt ze snel mijn vingerafdrukken en wenst me een veilige reis.

De overstap is niet zo heel lang, maar lang genoeg om even een maaltijd te scoren bij de foodcourt. Wel zo prettig, want ik heb inmiddels erge trek gekregen en op de vlucht naar Vegas wordt er geen maaltijd geserveerd.
Wel krijgen alle passagiers een mapje met coupons van het Cosmopolitan Casino, en coupons zijn altijd leuk!
De vlucht verloopt lekker snel. Ik probeer wat te slapen wat niet echt lukt omdat ik stiekem toch wel erge kriebels heb gekregen. Straks zie ik namelijk B. weer! En dat vind ik toch best wel spannend!

B. en ik hebben eerder dit jaar een leuke date gehad in Walt Disney World. Het klikte toen erg goed en na een aantal telefoontje besloten we dat hij mee op reis zou gaan naar Las Vegas. Ik ben echt heel benieuwd hoe deze komende dagen zullen verlopen!
We zien elkaar bij de bagage band en begroeten elkaar met een dikke knuffel. Fijn om hem weer in het echt te zien!

Van de luchthaven zijn we binnen mum van tijd bij ons hotel voor de komende nachten: Mandalay Bay. Dit hotel heb ik 'gewonnen' via MyVegas, een spelletje wat ik het afgelopen jaar op Facebook heb gespeeld.
Als eerste melden we ons bij de MLife desk om de pasjes op te halen die we nodig hebben om onze gewonnen rewards te kunnen innen. Een pasje voor mij en eentje voor B.
Want op het moment dat we wisten dat B. meeging, heb ik een extra account aangemaakt om ook op zijn naam gebruik te kunnen maken van een paar rewards.

Zodra we ieder onze MLife card hebben gaan we naar de receptie om in te checken voor de kamer. Het incheck proces verloopt erg makkelijk. Ik vermeld dat de kamer via MyVegas is geboekt en ik krijg te horen dat alles klopt en dat de kamer inderdaad geheel gratis is! Geen resort fee en er wordt ook niet gevraagd naar een borg of credit card. We hebbem een erg mooie Great Room Suite gekregen met uitzicht op de Strip. Beter kan niet!

De kamer is werkelijk prachtig! Met recht een great room. Het bed is heerlijk, maar ik ben vooral weg van de badkamer. Deze is voorzien van een zalige jacuzzi en er is zelfs een flatscreen tv aanwezig haha!
Zodra we een beetje zijn gesetteld en zijn opgefrist gaan we op pad. Inmiddels is de vermoeidheid ook toegeslagen, maar zodra we door het casino lopen is die gelijk weer verdwenen. Wat is dit toch een prachtig casino! Ik ben zo blij dat we hier een paar nachten verblijven! Ik geef mezelf een schouderklopje. Well done, Jenn. Goed gespeeld!

Van Mandalay Bay pakken we de monorail naar Excalibur om hier vandaan verder te lopen naar New York New York. Dit was eind jaren 90 mijn favoriete casino en ik vind het nog steeds wel wat hebben. Bij The Bar on Times Square bestellen we wat te eten en drinken en kunnen zo gelijk van de dueling pianos genieten. Het mag dan geen super hippe club zijn, bij dit tentje heb ik menig leuke avond beleefd! Ook deze avond is weer een groot succes.

Langzaam slenteren we op ons gemak naar Luxor. Hier hebben we afgesproken met M., een vriend van B. die bij Mandalay Bay werkt en iets doet met alle concerten die hier worden gehouden. Wat ie precies doet weet ik niet, maar hij heeft in ieder geval onze namen op de lijsten van een aantal nightclubs gezet zodat we zonder te wachten gratis naar binnen kunnen. Altijd leuk!
We drinken een paar borrels, maar dan komt de man met de hamer toch wel heel dichtbij. Het is inmiddels half twee 's nachts dus ook de hoogste tijd om het heerlijk comfortabele bed op te zoeken.

Het was een mooie dag, een goed begin van een schitterende reis!